Kazimiera Jeżewska
Biografia
Kazimiera Jeżewska, urodzona 1 marca 1902 roku w Juchnowcu Kościelnym, była polską poetką, tłumaczką literatury starożytnej oraz dramaturgiem. Studiowała historię, psychologię i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie była uczennicą Władysława Witwickiego.
W latach 1931-1939 była związana z Teatrem Reduta w Warszawie jako kierownik literacki oraz kierownik archiwum i biblioteki. Współorganizowała tam teatr dla dzieci, gdzie wystawiono m.in. jej sztuki „Piast” i „Żaki krakowskie”.
Podczas okupacji wojennej działała w tajemnym nauczaniu. Po wojnie pracowała w Ministerstwie Kultury i Sztuki, a od 1950 do 1962 roku była kierownikiem literackim Teatru Lalki i Aktora „Baj”.
Jej twórczość dla dzieci obejmuje m.in. „Podanie o Piaście” (1938), „Stajenka betlejemska” (1938), „Pan Twardowski” (1972) oraz „Chłop i diabeł” (1973). Popularna stała się także jej opowieść wierszem „Marga włóczęga” (1949). Jest autorką adaptacji scenicznych m.in. „Księgi dżungli” R. Kiplinga, baśni H. C. Andersena czy „Pierścienia i róży” W. M. Thackeraya.
W 1955 roku została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej. W 1976 roku podpisała list protestacyjny do Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji.
Zmarła 31 sierpnia 1979 roku w Warszawie. Pochowano ją na cmentarzu parafialnym w Skolimowie.